سابقه تاریخی بیرجند

آثار باستانی در داخل شهر بیرجند

آثار باستانی در خارج شهر بیرجند

آثار تاریخی بیرجند

   نخستين بار نام بيرجند در اسناد مكتوب در كتاب معجم‏ البلدان، قرن هفتم هجري قمري آمده كه اين شهر را از زيباترين بلديه قهستان معرفي كرده است. همچنين سياحان و مورخانى چون ماركوپولو ، ياقوت حموي، مقدسي، حمدا... مستوفي و حافظ ابرو در كتابهاى خود از اين شهر به نوعي ياد نموده ‏اند. بيرجند مركب از دو جزء«بير» و «جند» است كه هر دو بخش آن در زبان پارسي باستان واژه‏اى ‏مستقل و داراى معنا و مفهوم اساطيري و تاريخي‏ مي‏باشد كه اين دو جزء باهم معنى «شهرتوفان» يا شهر «صاعقه» را مي‏دهد.كشفيات اخير باستان‏ شناسان در منطقه بيرجند حاكي از اين است كه نواحي مزبور علاوه بر اينكه محل سكونت يا معبر انسانها در پيش از تاريخ بوده، رد پاى قوم ساگارتى يكي از اقوام كوچ ‏نشين پارسي را نيز در خود به يادگار گذاشته است كه نمونه بارز آن كهن‏ ترين اثر كشف شده بيرجند به نام سنگ‏ نگار لاخ مزار كوچ مي‏باشد كه بر آن نقوش پيش از تاريخ، علائم پيكتوگرافي يا تصويري و كتيبه‏ هاى خط عربي نيز به چشم مي‏خورد.

 قرائن و شواهد نشان‏ دهنده اين است كه آبادانى و رونق شهر بيرجند از دوره صفويه به بعد بوده، كه تقريباً تا اواسط دوره قاجاريه معماري و بافت هماهنگي را دربر داشته است. يادمانهاى تاريخي بي‏شمار در اين شهر، خانه ‏هاى گلي و گنبدي شكل و كوچه‏ هاى پيچ در پيچ، قراولخانه‏ هاى بيدار و كاروانسراهاى پرجنب و جوش حكايت از دفاع در برابر دشمن بيگانه و يا مبارزه با توفان شن دارد. با توجه به همه اين عوامل شناخت گذشته شهر بيرجند با عناصري چون ميدانهاى كوچك، آب‏ انبارهاى قديمي، مساجد و حمام‏هاى عمومي ميسر مي‏گردد. روي‏ هم رفته شهر بيرجند داراى 19 محله معتبر و مهم بوده است.